Robert Shelton, właściwie Robert Shapiro (ur. 28 czerwca 1926 r. w Chicago, zm. 1 grudnia 1995 w Brighton), krytyk muzyczny i filmowy.
Największym osiągnięciem Sheltona był niewątpliwie współudział w wypromowaniu nieznanego dwudziestoletniego piosenkarza folkowego, Boba Dylana. Dylan, który występował w jednym z lepszych lokali w Greenwich Village, Gerdes Folk City przed występem bluegrassowego zespołu The Greenbriar Boys. Pozytywna recenzja Sheltona otworzyła Dylanowi drogę do podpisania profesjonalnego kontraktu z wytwórnią Columbia i nagrania utworu Blowin' in the Wind przez zespół Peter, Paul and Mary.
Shelton urodził się i wychował w Chicago w stanie Illinois. W latach 1944–45 służył w armii amerykańskiej, a następnie wstąpił do szkoły dziennikarstwa na Northwestern University. W 50. przeprowadził się do Nowego Jorku, niebawem dołączając do redakcji New York Times. Przez dziesięć lat (1958–68) był recenzentem, specjalizującym się głównie w muzyce folk, ale także pop i country, dzięki czemu zaprzyjaźnił się z wieloma artystami, rozszerzając swoje wpływy poza szpalty Timesa'''. Poza tym tworzył programy na Newport Folk Festival i, jako Stacey Williams, pisywał notki do albumów wielu wykonawców, w tym Dylana. Na początku lat 60.