Uratowanie świątyni i zebranych w nim kosztowności to zasługa przede wszystkim pierwszego rosyjskiego komendanta miasta po rozpoczęciu okupacji sowieckiej.
Po zakończeniu wojny Po zakończeniu II wojny światowej największy problem stanowiło zachowanie pierwotnego stanu budynku synagogi i jej wyposażenia, a razem z nią gmachu zarządu Segedyńskiej gminy żydowskiej, zbudowanego w latach 1901–1902 również na podstawie projektu Lipóta Baunhorna w stylu eklektycznym, z fragmentami mauretańskimi i secesyjnymi. W 1979 roku nastąpił mniejszy jego remont, który uniemożliwia dalsze wlatywanie gołębi i innych ptaków, oraz przecieki wskutek deszczu.
W roku 1990 powstał Fundusz Synagogi Segedyńskiej (węg. Szegedi Zsinagógáért Alapítvány), który z wpływów z imprez kulturalnych (wspomniane już koncerty organowe i wystawy) finansuje bieżące remonty.
Od czasu zakończenia II wojny światowej wprawdzie przy małym stanie liczebnym, ale bez przerwy trwa tutaj życie religijne segedyńskiej gminy żydowskiej na czele z bardzo znanymi rabinami. Jednym z nich jest na przykład Sándor Scheiber.
Uwagi
Przypisy