Feliks Gawdzicki inne formy nazwiska: Gaudzicki, krypt. i pseud.: F.G., Obywatel powiatu radomskiego (ur. ok. 1755 w Warszawie, zm. 7 marca 1836 w Dobrucie) – polski poeta, dramatopisarz i publicysta oświeceniowy, pułkownik i polityk, wolnomularz.
Życiorys Urodził się w rodzinie warszawskiego kuchmistrza wojewody ruskiego (Augusta Czartoryskiego) około roku 1755. Syn Franciszka Gawdzickiego (Gaudzickiego) i Brygidy z domu Salamonowicz. Brat Franciszki (późniejszej żony Pawła Barssa, zamożnego mieszczanina warszawskiego) i Marii (późniejszej żony Mikołaja Radziwiłła, starosty radoszkowskiego). Wychował się on w pałacu Augusta Aleksandra Czartoryskiego na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie, gdzie pracował jego ojciec. Tam też zapewne pobierał pierwsze nauki stykając się z kręgiem artystów i uczonych dworskich. W roku 1776 wstąpił do reorganizującego się wojska polsko-litewskiego zaciągając się do regimentu Gwardii Konnej Litewskiej jako chorąży. Prawdopodobnie już po odbyciu służby wojskowej wstąpił do masonerii.