thumb|240px|Św. Jan Chrzciciel thumb|240px|Chrystus Łaskawy Juan Martínez Montañés (ur. 16 marca 1568 w Alcalá la Real, zm. 18 czerwca 1649 w Sewilli) – rzeźbiarz hiszpański epoki baroku wykształcony w Grenadzie. Kontynuował naukę w Sewilli, gdzie następnie założył własną szkołę. Tworzył w Andaluzji m.in. ołtarze (Sewilla) i posągi procesyjne. Jego prace są zazwyczaj związane z tematyką religijną. Uznawany za "hiszpańskiego Michała Anioła".
Był uczniem Pablo de Roxasa. Rzeźba św. Krzysztofa z 1597 r. jest uznawana za jego pierwszą pracę. Jednym z najwspanialszych dzieł w jego dorobku jest natomiast ołtarz San Isidoro del Campo w Santiponce. Pracował głównie w drewnie, które po nałożeniu podkładu (gesso) malował i częściowo złocił.
Jego dzieła bardziej zbliżone są stylowo do manieryzmu i klasycyzmu niż do baroku, jednakże z czasem jego styl ewoluował w kierunku realizmu barokowego. Wśród jego rzeźb przeważa tematyka religijna z wyjątkiem dwóch pomników nagrobnych (w stylu właściwym barokowym nagrobkom hiszpańskim - oranci).