1. Tradycyjna kultura polityczna – odpowiadająca formacji niewolniczej i formacji feudalnej, charakteryzująca się: uznaniem sakralnego charakteru władzy – władza pochodzi od boga; zgodą na to, że uprawnienia poddanego i uprawnienia władzy wobec poddanego regulowane są przez normy tradycyjne; niezmiennością systemu politycznego i podstawowych jego norm.
Występuje w trzech odmianach: tradycyjna kultura plemienna – odznacza się znaczną władzą wiecuIstotne decyzje podejmują na zwołanym wiecu wybrani członkowie plemienia, zwykle wszyscy dorośli mężczyźni i istotnymi ograniczeniami nakładanymi na władcę, który jest przełożonym, a nie panem w stosunku do członków plemienia; tradycyjna kultura teokratyczna – władca jest namiestnikiem boga lub jest uważany za boga; władza jego znajduje ograniczenie jedynie w tym, jak rozumie się wolę boga; jest charakterystyczna dla ludów, których system polityczny tworzony jest przez proroków nowej religii; tradycyjna kultura despotyczna – stosunek poddanych do władcy jest oparty na uznaniu jego absolutnej, niczym nie ograniczonej władzy nad nimi;