Za sukcesy w wojnie z piratami senat przyznał Markowi Antoniuszowi w roku 100 prawo do tryumfu. W późniejszym okresie piraci zemścili się na nim, porywając i zabijając jego córkę. Sprzeciwiał się reformom agrarnym proponowanym w 99 p.n.e., Sekstiusza Titiusza. Konsulat sprawował w 99 p.n.e. razem z Aulusem Postumiuszem AlbinusemC. PLINIVS SECVNDVS; NATVRALIS HISTORIA;VIII,19 ()M. TVLLI CICERONIS POST REDITVM AD QVIRITES ORATIO , 11 (). Cenzor w 97 wraz z Lucjuszem Waleriuszem FlakkusemVALERI MAXIMI FACTORVM ET DICTORVM MEMORABILIVM LIBER II;9,5 ().

Usunęli z senatu byłego trybuna Marka Duroniusza za to, że zawetował ustawę przeciwko zbytkowi, bezczelnie argumentując, że wolność oznacza także swobodę zrujnowania się i prawo nie może narzucać bycia oszczędnym. Duroniusz później oskarżył Antoniusza o nadużycia wyborcze (de ambitu), ten został jednak uniewinniony.

Marek Antoniusz z sukcem bronił Maniusza Akwiliusza oskarżonego o zdzierstwa na Sycylii, kończąc mowę obrończą zdarł z piersi oskarżonego tunikę, ukazując blizny po ranach odniesionych na wojnach i uzyskał uniewinnienieTiti livi ab urbe condita liber LXX periocha ()M. TVLLI CICERONIS ORATIONES IN VERREM;