Jaskinie w Luray (ang. Luray Caverns) – zespół jaskiń krasowych znajdujących się na zachód od amerykańskiego miasta Luray w stanie Wirginia.
Jaskinie w Luray udostępnione są zwiedzającym i wyposażone w oświetlone chodniki (ang. commercial cave). Odkryte zostały w roku 1878. W ich wnętrzu znajdują się różne spektakularne formy nacieków jaskiniowych (stalaktyty, stalagmity, stalagnaty, draperie naciekowe, misy martwicowe, makarony, jeziora lustrzane, itp.). Jaskinie zawdzięczają swą sławę także litofonowi – The Great Stalacpipe Organ. Litofon składa się z uruchamianych przez solenoidy gumowych młoteczków, które uderzają w stalaktyty, wydając dźwięki podobne do ksylofonu lub kamertonu.
Geologia thumb|250px|Jaskinie w Luray, formacje naciekowe Jaskinie w Luray znajdują się w Dolinie Shenandoah, na wschód od łańcucha Alleghenów w Appalachach. Dolina rozciąga się pomiędzy Pasmem Błękitnym na północy i Górami Massanutten na południu. Wzgórze Cave Hill, w którego wnętrzu odkryto sieć jaskiń, ma wysokość 282 m n.p.m. Okolica była długo miejscem zainteresowania poszukiwaczy, ze względu na liczne formy krasowe. Wchodząc do jednego z naturalnych szybów odkryto ciąg lurajskich grot.