Frank Albrecht, pisząc dla magazynu Rock Hard, stwierdził, że To Ride, Shoot Straight and Speak the Truth przywodzi na myśl Wolverine Blues. Death and roll to połączenie death metalu i punku, a także pewne cechy charakterystyczne dla zespołów Motörhead i Kiss. Był tam również eksperyment bluesowy ("Boats"), progresywny ("Wound" ) i „całkowicie szalony” ("Mr. Uffe's Horrorshow"). Stephen Thomas Erlewine, piszący dla serwisu AllMusic opisał muzykę na albumie jako "skandynawski metal".
Perkusista Nicke Andersson, zapytany w magazynie muzycznym Saary Splitter o odejście od czystego death metalu w stronę rocka opartego na riffach, odpowiedział: „Cóż, czasy i gusta zmieniają się z czasem. Poza tym byłoby głupotą grać wciąż nieskazitelny death metal jak cztery czy pięć lat temu. Zespoły takie jak Carcass czy Cathedral są najlepszymi przykładami. […] Już odeszliśmy od naszych korzeni na Wolverine Blues, więc zmiana nie jest aż tak drastyczna”.
Tytuł i okładka DCLXVI w rzymskim systemie liczbowym oznacza liczbę 666. Był to roboczy tytuł dla albumu, ale postanowiono go finalnie zatytułować DCLCVI: To Ride, Shoot Straight and Speak the Truth.