Tradycyjnie, do grupy „sara” zaliczano też zbitki: /am/, /ri/ i /rɯ/, które zachowały do dziś własne znaki pisma.
Głoski i ich zbitki występujące w nagłosie sylaby to: /g-/, /kh-/, /ng-/, /j-/, /ch-/, /s-/, /y-/, /d-/, /dt-/, /th-/, /n-/, /b-/, /bp-/, /ph-/, /f-/, /m-/, /r-/, /l-/, /w-/, /h-/, /kr/, /kl/, /kw/, /kʰr/, /kʰl/, /kʰw/, /pr/, /pl/, /pʰr/, /pʰl/, /tr/ oraz zwarcie krtaniowe, a w wygłosie: /-n/, /-ng/, or /-m/ (sylaby „żywe”), /-k/, /-p/, or /-t/ (sylaby „martwe”). Samogłoski tajskie to: /i ɯ u e ɤ o ɛ ɔ a/ oraz ich długie wersje (iloczas). Pozostałe dźwięki z grupy „sara” to: /aj/, /ia/, /aw/, /ua/, /ew/, /uj/, /ɯa/ (długie bądź krótkie), /ɛːw/, /ɤːj/, /ɔːj/, /o:j/, /iaw/, /uaj/, /ɯaj/ (wyłącznie długie), oraz wyłącznie krótkie /iw/.
Spółgłoski w nagłosie:
Wargowe Dziąsłowe Podniebienne Tylnojęzykowe Krtaniowe Nosowe ม ณ,น ง Zwarte bezdźwięczne ป ฏ,ต จ ก อ przydechowe ผ,พ,ภ ฐ,ฑ,ฒ,ถ,ท,ธ ฉ,ช,ฌ ข,ฃ,ค,ฅ,ฆ dźwięczne บ ฎ,ด Szczelinowe ฝ,ฟ ซ,ศ,ษ,ส ห,ฮ Płynne ว ล,ฬ ญ,ย Drżące ร