Marian Jakóbiec (ur. 8 września 1910 w Hinowicach k. Brzeżan, zm. 27 kwietnia 1998 we Wrocławiu) – polski pisarz, literaturoznawca, historyk literatur słowiańskich, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego.
Życiorys Urodził się 8 września 1910 we wsi Hinowice pod Brzeżanami, na Podolu, w rodzinie stelmacha, którego podczas wojny zamordowali Ukraińcy. Ukończył gimnazjum w Brzeżanach, zdał w 1930 maturę, następnie w 1935 studia slawistyczne i polonistyczne na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie. Dzięki stypendiom Ossolineum i rządowemu wiedzę uzupełniał w Pradze (1933) i Belgradzie (1934, 1936, 1938).
W czasie II wojny światowej przebywał we Lwowie, uczestniczył w ruchu oporu, był związany z Batalionami Chłopskimi. Skierowany do prac w Delegaturze Rządu RP na Kraj, pełnił funkcję zastępcy szefa Biura Informacji i Propagandy na województwo lwowskie, tarnopolskie i stanisławowskie. W latach 1941–1944 współredagował pisma podziemne. Za działalność w konspiracji został odznaczony Krzyżem Walecznych.