Wacława Zachoszcza, złożony z rozbitków 2 i 3 szwadronu 6 pułku strzelców konnych oraz kawalerii dywizyjnej 5 Dywizji Piechoty.
Tak skompletowana załoga składnicy tworzyła Grupę „Palmiry” pod dowództwem płk Juliana Skokowskiego, b. dowódcy piechoty dywizyjnej 25 Dywizji Piechoty.
Obrona składnicy thumb|left|Pozostałość jednego z nasypów kolejowych w Składnicy Amunicji w Palmirach Na polskie siły od rana 21 września uderzyły oddziały niemieckiej 29 Dywizji Piechoty Zmotoryzowanej oraz elementy 1 i 2 Dywizji Lekkich. Od godz. 15 do zmierzchu polskie stanowiska były ostrzeliwane przez artylerię 29 DPZmot. Wieczorem z Twierdzy Modlin przyjechał do Palmir wraz z grupą swoich oficerów sztabowych (ok. 20 osób) gen. Mikołaj Bołtuć. Przywiódł on ze sobą resztki 68 pułku piechoty i 69 pułku piechoty z 17 Dywizji Piechoty oraz I batalion 14 pułku piechoty. Ogółem siły te liczyły jedynie ok. 600 ludzi. W walce wyróżniła się kompania por. Skrzydły z 68 pp, która śmiałym wypadem rozbiła w Janówku oddział 29 DPZmot. Poległo tam 36 żołnierzy niemieckich, zaś grupa wypadowa straciła 8 poległych. Po zmierzchu gen. M. Bołtuć wydał rozkaz opuszczenia składnicy, nie widząc dalszego sensu faktycznej jej obrony. Zaproponował płk. Skokowskiemu przebicie się do Warszawy z nastaniem nocy i że o godz.