Ludwik Tadeusz Waryński (ur. w Martynówce koło Kaniowa, zm. 2 marca 1889 w Szlisselburgu) – polski działacz i ideolog polskiego ruchu socjalistycznego, założyciel I Proletariatu – pierwszej polskiej partii socjalistycznej. Brat Stanisława, ojciec Tadeusza Waryńskiego.
Życiorys Dzieciństwo i młodość Ludwik Waryński urodził się we wsi Martynówka w powiecie kaniowskim guberni kijowskiej jako syn Ludwika Seweryna (1832–1902) i Pelagii z domu Barzyckiej. Wychowywał się w rodzinie zubożałej szlachty z tradycjami patriotycznymi. Jego ojciec pomagał uczestnikom powstania styczniowego (wspierał frakcję tzw. „czerwonych”), za co w latach 1865–1867 trzykrotnie trafiał do aresztu. Od 1865 roku Waryński uczył się w gimnazjum w Białej Cerkwi, gdzie od czwartej klasy angażował się w działalność samokształceniowych kół uczniowskich. Po uzyskaniu świadectwa dojrzałości, w 1874 r., wyjechał do Petersburga i rozpoczął studia w Petersburskim Instytucie Technologicznym.