Typologia leśna – część nauki o hodowli lasu polegająca na porównaniu różnych co do składu gatunkowego drzewostanu i warunków siedliskowych obszarów leśnych w ramach typów lasów.
Typ lasu jest określeniem umownym, a typ jako jednostka systematyczna w typologii leśnej pozwala rozgraniczać zespoły i formacje leśne. Różnice w klimacie jakie występują na różnych kontynentach, zdecydowały o powstaniu różnych, odmiennych formacji leśnych np. lasów liściastych zrzucających liście na zimę, lasów iglastych czy też wiecznie zielonych lasów liściastych.
W granicach każdej formacji leśnej, na pewnych powierzchniach, różne gatunki drzew, którym odpowiadają miejscowe warunki glebowe i klimatyczne, tworzą zespoły leśne. Fragmenty lasu o podobnym składzie gatunkowym np. bór świerkowy, las bukowy czy też ols i jednakowych warunkach siedliskowych, zalicza się do tego samego typu zespołu leśnego.
Na ziemiach polskich typologię leśną zastosowano po raz pierwszy w 1889 roku podczas opisu drzewostanów Puszczy Białowieskiej.