Algorytm ma złożoność pod względem liczby komunikatów rzędu co sprawia, że w przypadku większej liczby zdrajców przestaje się nadawać do praktycznego użytku.
Algorytm króla Algorytm wymaga znacznie mniejszej liczby komunikatów niż algorytm bizantyjskich generałów. Jego wadą jest jednak konieczność istnienia większej liczby wiernych generałów. Jeżeli za przyjmiemy liczbę zdrajców, to musimy mieć co najmniej wszystkich generałów.
Algorytm bazuje na tym, że niewielka liczba zdrajców nie jest w stanie wpłynąć na ostateczne głosowanie, jeżeli na którąś z decyzji padła zdecydowana większość głosów. Algorytm nosi nazwę algorytmu króla, ponieważ w każdej rundzie jeden z generałów staje się królem i jego decyzja staje się ważniejsza niż reszty.
Rozważmy sytuację z jednym zdrajcą. Jeżeli dwaj kolejni generałowie grają rolę króla, to mamy pewność, że przynajmniej jeden z nich jest wierny. Jeżeli pierwszy wybrany król jest wierny, spowoduje on, że pozostali generałowie dojdą do porozumienia i nawet jeśli drugi król będzie zdrajcą, nie będzie mógł spowodować zmiany decyzji.