Mieszko II Otyły (ur. ok. 1220, zm. 18 lub 22 października 1246) – książę opolsko-raciborski w latach 1230–1246 (na lata 1234–1239 przeniesiony przez Henryka I Brodatego do Kalisza, samodzielne rządy od 1239). thumb|250px|Mapa Śląska w latach 1243–1248
Życiorys Mieszko II Otyły był najstarszym synem Kazimierza I, księcia opolsko-raciborskiego, i nieznanego pochodzenia księżnej Wioli (być może pochodziła z Bułgarii). W chwili śmierci ojca, w 1229 lub 1230, Mieszko i jego młodszy brat Władysław nie osiągnęli pełnoletniości, w związku z czym opiekę prawną przejął nad nimi książę śląski Henryk I Brodaty oraz matka Wiola. Wzorem Kazimierza, księżna wdowa prowadziła politykę ścisłej współpracy z Kościołem. W 1233, zapewne za zgodą księcia śląskiego, Wiola wystarała się o bullę od papieża Grzegorza IX, w której Rzym polecał otoczyć ją opieką wraz z dorastającymi synami arcybiskupowi gnieźnieńskiemu oraz biskupowi wrocławskiemu i ołomunieckiemu.