na Antylach Holenderskich także papiamento Irlandia – irlandzki, angielski Islandia – islandzki Kosowo – serbski, albański Liechtenstein – niemiecki Litwa – litewski Luksemburg – francuski, niemiecki, luksemburski Łotwa – łotewski Macedonia Północna – macedoński Malta – maltański, angielski Mołdawia – rumuński Naddniestrze – mołdawski, rosyjski, ukraiński Monako – monegaski, francuski Niemcy – niemiecki Norwegia – norweski, lokalnie języki lapońskie Polska – polski; w niektórych gminach dodatkowo stosowane są języki pomocnicze: białoruski, kaszubski, litewski i niemiecki (zob. gminy w Polsce z językiem pomocniczym) Portugalia – portugalski Rosja – rosyjski, lokalnie także: abazyjski, adygejski, ałtajski, baszkirski, buriacki, chakaski, chantyjski, czeczeński, czukocki, czuwaski, dołgański, ewenkijski, inguski, jakucki, jidisz, kabardyjski, kałmucki, karaczajo-bałkarski, komi, komi-permiacki, koriacki, mansyjski, maryjski, mordwiński-erzja, mordwiński-moksza, nieniecki, nogajski, osetyjski, tatarski, tuwiński, udmurcki Rumunia – rumuński San Marino – włoski Serbia – serbski (jedna z odmian standardowych języka serbsko-chorwackiego) Wojwodina – serbski, chorwacki, rumuński, rusiński, słowacki, węgierski Słowacja – słowacki Słowenia – słoweński, lokalnie także węgierski i włoski Szwajcaria – niemiecki,