14 lipca 2002 miał miejsce nieudany zamach na prezydenta. Gdy Jacques Chirac jechał odkrytym samochodem wojskowym podczas parady z okazji święta narodowego, niecelny strzał z karabinu w jego kierunku oddał mężczyzna będący członkiem organizacji neonazistowskiej; napastnika następnie obezwładniono.
W 2003 prezydent Francji i kanclerz Niemiec Gerhard Schröder wyrazili zdecydowany sprzeciw wobec planowanej przez prezydenta USA George’a W. Busha inwazji na Irak. Postawa ta doprowadziła do znacznego ochłodzenia stosunków amerykańsko-europejskich. Jacques Chirac ostro też krytykował aspirujące do Unii Europejskiej państwa, które poparły działania USA (w tym m.in. Polskę).
Jego druga kadencja, zgodnie ze zmianą wprowadzoną do konstytucji wyniku referendum z 2000, trwała pięć zamiast siedmiu lat; zakończyła się 16 maja 2007.
Działalność po prezydenturze Po zakończeniu kadencji był inicjatorem powołania fundacji Fondation Chirac. Zajął się również opracowaniem swoich wspomnień, przy ich pisaniu i redagowaniu jego współpracownikiem był pisarz Jean-Luc Barré.
Jako były prezydent zasiadł z urzędu w Radzie Konstytucyjnej, której członkiem pozostawał do czasu swojej śmierci.
Zmarł w Paryżu 26 września 2019. 30 września odbyły się uroczystości pogrzebowe, na ten dzień zarządzono we Francji żałobę narodową. Były prezydent został pochowany na cmentarzu Montparnasse. Żałobę narodową ogłoszono też w Andorze i Libanie
Postępowanie karne