Oremus et pro perfidis Judæis – jedno z wezwań łacińskiej modlitwy powszechnej, używane podczas Liturgii Wielkiego Piątku przed zmianami dokonanymi przez papieża Jana XXIII.
Formuła przed reformą Jana XXIII (1959) Przed rokiem 1959 wezwanie miało formę:
W języku polskim:
Pochodzenie i umocowanie teologiczne Już od chwili swojego powstania Kościół postrzega żydów (wyznawców judaizmu) jako tych, którzy nie uwierzyli w Chrystusa i jego naukę o Zbawieniu.
Ojcowie Kościoła: święci Jan Chryzostom i Grzegorz z Nazjanzu podnosili w swoich pismach wiele teologicznych argumentów przeciwko judaizmowi.
Sformułowanie wiarołomny Żyd pojawiło się po raz pierwszy w Kodeksie Teodozjusza z 438. Jednak dopiero w VII wieku wprowadzono je do liturgii Wielkiego Piątku.
Formuła Jana XXIII (1959) W 1959 papież Jan XXIII usunął z tych modlitw słowo perfidis, widząc w nim przejaw antysemityzmu oraz dodał wezwania Oremus. Flectamus genua.