w tym ostatnim użyczył również głosu kotu o imieniu Rademenes.
Wspierał kampanię Muzyka Przeciwko Rasizmowi Stowarzyszenia „Nigdy Więcej”. Zamieścił jej logotyp na płycie Ostatnia posługa. Czarne przeboje 65–88.
Od listopada 2007 radio Tok FM emitowało ostatnie słuchowisko Macieja Zembatego – Przygody wuja Alberta.
Był autorem piosenki „Ostatnia posługa”, śpiewanej na melodię marsza żałobnego Chopina.
Zembaty wrócił do pisania w 2007 roku; w tym też roku założył własny blog.
Zmarł w wyniku zatrzymania akcji serca. 8 lipca 2011 Maciej Zembaty został pochowany na Powązkach Wojskowych w Warszawie (kwatera D29-tuje-7)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Odznaczenia 2011: Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie)
Twórczość Książki Historia, która przydarzyła się pewnej pszczołopodobnej Prudencji, Maciej Zembaty i Emilia Freudenreich, KAW, Warszawa 1976 Makabra i współczucie, (wybór tekstów z obszernymi notkami autobiograficznymi), Maciej Zembaty z przedmową Jacka Janczarskiego i ilustracjami Piotra Dumały;