thumb|Bitwa nad Ebro. Legenda: linia niebieska – front na początku i na końcu bitwy; linia czerwona – linia frontu 29 lipca 1938 (zasięg maksymalny ofensywy); kolor różowy – terytorium zajęte przez republikanów podczas ofensywy Bitwa nad Ebro – największa bitwa hiszpańskiej wojny domowej (1936–1939), stoczona nad rzeką Ebro w dniach od 25 lipca do 16 listopada 1938 roku. Miała na celu zahamowanie ofensywy nacjonalistów na Walencję przez związanie ich sił na północy oraz obronę Katalonii. Bitwa doprowadziła jednakże do wyczerpania zasobów republikańskich i w konsekwencji do strategicznego zwycięstwa sił nacjonalistycznych.
Sytuacja przed bitwą W kwietniu 1938 oddziały armii nacjonalistycznej przełamały front republikański i osiągnęły wybrzeże Morza Śródziemnego między Barceloną a Walencją. Obszar kontrolowany przez republikanów został w ten sposób podzielony na dwie odrębne części. Z dywizji nacjonalistycznych, które dokonały zwycięskiego przełamania, można było utworzyć armię manewrową i skierować ją na najbardziej newralgiczne odcinki frontu. Dowodzący armią nacjonalistyczną generał Franco zamierzał skierować część armii manewrowej na Katalonię, a część na Walencję, stanowiącą czasową siedzibę rządu republikańskiego.