Wielu naukowców postuluje również okres testów bomb atomowych z połowy lat 50 XX wieku, jako dolną granicę Antropocenu, ze względu na ich globalny wpływ na zwiększoną koncentrację radionuklidów w profilach osadów, zarówno lądowych, jak i w zbiorniach wodnych. Problemem jest jednak czas połowicznego rozpadu radionuklidów i związany z tym zanik ich koncentracji w profilach skał osadowych.
Wymiar polityczny debaty Jak zauważa Ewa Bińczyk, uznanie antropocenu ma wymiar retoryczny, polityczny, a także ideologiczny. Nadanie konkretnych ram czasowych nowej epoki geologicznej wiązałoby się ze wskazaniem przyczyn, które do niej doprowadziły. Charakter geologii jako nauki ścisłej dodaje znaczenia i powagi debacie nad antropocenem. To z kolei można wykorzystać do budowania argumentacji politycznych i normatywnych, np. nad obwinieniem za zmiany geologiczne korporacji lub krajów kolonialnych.
Charakterystyka epoki thumb|308x308px|Wielkie przyspieszenie antropocenu (1750–2010) rejestrowane w różnych źródłach danych geostatystycznych alt=|mały|308x308px|Odsetek gatunków owadów o udokumentowanym przez IUCN trendzie liczebności populacji w 5 rzędach.