Pruska kultura (, „Cierpienia Polski”) – krótkometrażowy film niemy z 1908, najstarszy zachowany polski film fabularny, a zarazem jedna z pierwszych historycznie zanotowanych prób przedstawienia w kinie tematu Polski i Polaków pod zaborami. Film odwołuje się do strajku dzieci wrzesińskich oraz protestu Michała Drzymały, utrwalonych w świadomości polskich odbiorców jako symbole bezwzględnej germanizacji ze strony władz niemieckich oraz walki w obronie własnej kultury przez Polaków.
Film powstał na przełomie lat 1907 i 1908, a zrealizował go kantor kinematograficzny Siła, założony przez . Mimo że Pruską kulturę próbowano dystrybuować na obszarze zaboru rosyjskiego, którego treść filmu nie dotyczyła, cenzura rosyjska nie pozwoliła na jej rozpowszechnianie. Kopie filmu sprzedano więc poza jego granicami. Jedna z kopii trafiła do archiwum filmowego w Bois-d’Arcy i tam przeleżała do 2000 roku, kiedy została odnaleziona przez historyków filmu, Małgorzatę i Marka Hendrykowskich z Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu.