Azji.
Pierwsza wojna diadochów Wkrótce wybuchła wojna między Perdikkasem i Eumenesem z jednej strony a Ptolemeuszem, Antygonem Jednookim, Antypatrem i Kraterosem z drugiej. Podczas kampanii Perdikkasa przeciw Ptolemeuszowi, Pejton wraz z innymi oficerami dokonał zamachu na życie swojego wodza 320 r. p.n.e., wykorzystując niezadowolenie wojska po nieudanej przeprawie przez Nil. Seleukos dowodził w tym czasie oddziałami hetajrów pozostającymi pod zwierzchnictwem Perdikkasa. Takie stanowisko powierzano najbardziej lojalnym zwolennikom. O udziale Seleukosa w morderstwie informuje jedynie Korneliusz Nepos, przy czym wymienia on jeszcze Antygona.
Śmierć Perdikkasa, a także Kraterosa, który został pokonany przez Eumenesa z Kardii, zasadniczo zmieniła układ sił i nastąpił nowy podział władztwa po Aleksandrze. Na jego mocy Seleukos otrzymał satrapię Babilonii, wchodząc w ten sposób jako równoprawny partner do walki o spadek po imperium Aleksandra. Satrapię babilońską dzierżył przez kilka lat do czasu, gdy została mu ona odebrana przez Antygona po pokonaniu Eumenesa z Kardii w 316 r. p.n.e.