Wyróżniała się różnorodnością zainteresowań, bogactwem inicjatyw naukowych i przedsięwzięć organizacyjnych. Zapamiętana jako mentorka dla licznej grupy powojennych polskich etnologów.
Była twórczynią i redaktorką naukowego pisma etnologicznego, organu Instytutu Archeologii i Etnologii PAN, wydawanego od 1975 roku w językach obcych (hiszp., ang.) jako Ethnologia Polona.
Znana jest jako autorka wielu książek (m.in. Mitologia Azteków (1987), Aztekowie (1993)) i licznych artykułów naukowych oraz popularnonaukowych (np. La economia rural el Perú durante el ultimo periodo de la dominacion de los Incas y sus cambios despues de la conquista w czasopiśmie Wiadomości archeologiczne (1975)).
Jako jedna z pierwszych w kraju, zwróciła uwagę na rolę badań interdyscyplinarnych w humanistyce, inicjując m.in. interdyscyplinarne badania amerykanistyczne.
Córka Jana Karbowskiego. Żona profesora Eugeniusza Frankowskiego.
Upamiętnienie Jest jedną z bohaterek wystawy „Etnografki, antropolożki, profesorki” w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie (2022–2023). Jej teksty opublikowano w książce Żywe ogniwa. Wybór tekstów polskich etnografek (1888–1939). Wydawcą jest Państwowy Instytut Wydawniczy i Narodowy Instytut Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów.