biskup Wilna Philippe de Lénoncourt (17 grudnia 1586) – kardynał prezbiter S. Onofrio Pierre de Gondi (18 grudnia 1587) – kardynał prezbiter S. Silvestro in Capite; biskup Paryża Andrzej Batory (4 lipca 1584) – kardynał diakon S. Angelo in Pescheria; biskup Warmii; biskup koadiutor Krakowa Hugues Loubenx de Verdalle OSIoHieros (18 grudnia 1587) – kardynał diakon S. Maria in Portico; prefekt Galer Papieskich; wielki mistrz zakonu joannitów Charles de Lorraine (20 grudnia 1589) – kardynał diakon bez tytułu; biskup Metz
Siedmiu mianował Grzegorz XIII, a czterech Sykstus V.
Podziały i kandydaci Podobnie jak na poprzednim konklawe wyróżniano trzy duże frakcjePastor, s. 35-319, 334.: Frakcja hiszpańska – czyli polityczni stronnicy Hiszpanii. Trzon tej partii tworzyli kardynałowie Madruzzo (lider frakcji), Deza, Mendoza, Tagliavia d’Aragona, Spinola, Marcantonio Colonna, Ascanio Colonna, Gallio, Pelleve, Santori, Rusticucci, Sfondrati, Paleotti, Simoncelli, Facchinetti, Carafa, Allen, Cusani, Giovanni Vincenzo Gonzaga, Scipione Gonzaga, Andreas von Österreich i Caetani; Sykstyńczycy – czyli nominaci Sykstusa V, którym przewodził jego prasiostrzeniec Alessandro Peretti de Montalto.