Maria in Cosmedin; archiprezbiter bazyliki laterańskiej Federico Borromeo (18 grudnia 1587) – kardynał diakon S. Nicola in Carcere Tulliano Guido Pepoli (20 grudnia 1589) – kardynał diakon Ss. Cosma e Damiano Ottavio Acquaviva d’Aragona (6 marca 1591) – kardynał diakon S. Giorgio in Velabro; legat apostolski w Kampanii Edward Farnese (6 marca 1591) – kardynał diakon S. Adriano Flaminio Piatti (6 marca 1591) – kardynał diakon S. Maria in Domnica
Wśród elektorów było po dwóch Francuzów, Hiszpanów i Niemców, po jednym Angliku (Allen) i Polaku (Radziwiłł) oraz czterdziestu ośmiu Włochów. Pięciu mianował Grzegorz XIV, dwudziestu czterech Sykstus V, piętnastu Grzegorz XIII, czterech Pius V, siedmiu Pius IV, a jednego Juliusz III.
Nieobecni Dziewięciu kardynałów (pięciu Francuzów, dwóch Hiszpanów, Węgier i Niemiec):
Gaspar de Quiroga y Vela (15 grudnia 1578) – kardynał prezbiter S. Balbina; arcybiskup Toledo i prymas Hiszpanii; wielki inkwizytor Hiszpanii Albrecht VII Habsburg (3 marca 1577) – kardynał prezbiter S. Croce in Gerusalemme; generalny inkwizytor Portugalii; wicekról Portugalii Rodrigo de Castro Osorio (12 grudnia 1583) – kardynał prezbiter Ss.