Formalnym członkiem Ligi Narodowej był od 1905 wkrótce po tym, jak współorganizował strajk szkolny, ale wystąpił z Ligi (a także z SND) wraz z grupą innych działaczy sprzeciwiających się decyzji Stronnictwa o likwidacji strajku szkolnego w czerwcu 1911; grupa ta stworzyła nową grupę polityczną o nazwie "Secesja". Sprzeciwiał się (w "Kurierze Polskim" w 1916) udziałowi Romana Dmowskiego w polskim życiu politycznym, był w czasie I wojny światowej zwolennikiem orientacji proniemieckiej i proaustryjackiej.
Po wojnie, w latach 1921–1925, pracował w wydziale polityczno-prasowym Prezydium Rządu, ale w dalszych latach okresu międzywojennego ciężar zainteresowań przesunął się bardziej ku literaturze, mniej publikował już tekstów politycznych. Pisywał w "Kurierze Warszawskim", "Tygodniku Polskim", "Głosie Wołyńskim", "Gazecie Lwowskiej", "Dzienniku Poznańskim" i licznych innych czasopismach. Działał też w samorządzie dziennikarskim, był członkiem Towarzystwa Literatów i Dziennikarzy.