Gdy miał około czternastu lat wybuchła wojna między Oktawianem i jego ojcem, zakończona klęską floty tego ostatniego i Kleopatry w bitwie pod Akcjum. Po ucieczce do Aleksandrii Kleopatra przeprowadziła uznanie Cezariona i Antyllusa za dorosłych. Dla Antyllusa, jako Rzymianina, oznaczało to przywdzianie tzw. „toga virilis” w ceremonii, która uczyniła z niego formalnie dorosłego obywatela rzymskiego. To posunięcie zwiększyło jego niebezpieczeństwo w wypadku wygranej Oktawiana, nie mógł już liczyć na wyrozumiałość dla dziecka. Po inwazji Oktawiana na Egipt i Aleksandrię, po samobójczej śmierci Marka Antoniusza i Kleopatry, Antyllus próbował znaleźć schronienie w świątyni ku czci Cezara, w nadziei zyskania azylu przed Oktawianem, oficjalnym spadkobiercą Cezara. Oktawian jednak uznał, że nie może pozwolić przeżyć komuś, kto mógłby z czasem zażądać dziedzictwa swojego ojca czy w jego imieniu poprowadzić do walki przeciwników. Antyllus, którego kryjówkę zdradził jeden z jego nauczycieli, Theodorus, został wyciągnięty ze świątyni przez rzymskich żołnierzy i ścięto mu głowę.
Zobacz też Drzewo genealogiczne Antoniuszy
Kategoria:Członkowie rodzin władców starożytnego Rzymu Kategoria:Urodzeni w I wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w 30 p.n.e.