Wojciech Maria Baudiss (ur. 14 kwietnia 1842 w Bojanach, zm. 25 kwietnia 1926 w Starej Wsi) – polski duchowny rzymskokatolicki, jezuita oraz sługa Boży.
Życiorys Był synem Eugeniusza i Teresy z domu Langer. Jako uczeń gimnazjum służył we Lwowie do mszy św. w jezuickim kościele pod wezwaniem świętych Piotra i Pawła, tam rozpoznał swoje powołanie. W 1856, mając 14 i pół roku, wstąpił do zakonu jezuitów. Po nowicjacie w Baumgartenbergu w Górnej Austrii i po studiach humanistycznych w Starej Wsi przez pięć lat uczył i wychowywał młodzież w konwikcie tarnopolskim. Po teologii w Krakowie został wyświęcony na kapłana na Wawelu w 1871, a następnie skierowany do kolegium starowiejskiego. Jego długie życie zakonne (70 lat) i kapłańskie (55 lat) było wypełnione rozmaitymi i odpowiedzialnymi obowiązkami. Był ojcem duchownym, wychowawcą, profesorem języków, wymowy i teologii, mistrzem nowicjatu jezuitów i bazylianów, instruktorem probanistów, ekonomem domu, rektorem seminarium i prowincjałem jezuitów.