Na właściwą grę w durnia składają się serie ataków. Gracz przeprowadzający atak może działać wspólnie z innymi graczami, gracz broniący się zawsze działa w pojedynkę. Atak inicjuje się poprzez zagranie karty na stół przed obrońcę. Ten z kolei, żeby się obronić, zobowiązany jest pobić tę kartę oraz wszystkie inne wykorzystane w ataku. Kartę nieatutową można pobić wyższą kartą tego samego koloru albo jakimkolwiek atutem. Kartę z atutem można pobić natomiast jedynie wyższym atutem. Warto zwrócić uwagę, że atut zawsze bije kartę nieatutową. Jest tak również w przypadku, gdy obrońca posiada karty w kolorze karty atakującej. Dokładanie do koloru nie jest w takiej sytuacji obowiązkowe. W sytuacji, gdy obrońca nie jest w stanie (nie chce) pobić karty, która go atakuje, zobowiązany jest ją zabrać. Jeżeli zaś atak zostaje odparty, atakujący ma możliwość przeprowadzenia kolejnego ataku. Ostateczne odparcie ataku następuje w momencie, gdy żaden z atakujących nie ma już kart do atakowania (lub nie chce już z nich skorzystać) lub atak został odparty w przypadku sześciu kolejnych kart lub też obrońca, który ma mniej niż sześć kart, nie ma już kart na ręce, ponieważ wszystkie
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dureń · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.