Diagnoza Pierścień Schatzkiego jest zazwyczaj diagnozowany poprzez gastroskopię lub test połykania barytu. Endoskopia pokazuje pierścień w świetle przełyku, może on być różnej wielkości. Pierścień jest zazwyczaj zlokalizowany parę centymetrów ponad wpustem żołądka, gdzie przełyk uchodzi do żołądka. Pierścień Schatzkiego może często przypominać pokrewną jednostkę chorobową zwaną przeponą przełyku (ang. esophageal web). Przepony przełyku również związane są z większą warstwą śluzówki, ale nie zamykają całkowicie światła przełyku.
Endoskopie i przyjmowanie barytu wykonywane w innym celu, często ujawniają obecność pierścieni Schatzkiego, co oznacza, że wiele przypadków pierścieni jest bezobjawowa.
Opisano dwa rodzaje pierścieni Schatzkiego. Oryginalny pierścień opisany przez Schatzkiego i Gary był tkanką włóknistą dostrzeżoną podczas sekcji zwłok; jest to mniej spotykany typ. Znacznie częstszym jest pierścień zbudowany z tej samej błony śluzowej, która wyścieła cały przełyk.