Kumaradżiwa (ur. 344, zm. 413; Kumārajīva; ; Kumarasŭp lub Kumarasip; ) – mnich buddyjski, tłumacz i propagator buddyzmu.
Życie Pochodził z Kuszy w Serindii. Ojcem był Kumarajana (skt. Kumārāyana), emigrant z Indii, arystokrata, bramin, były mnich buddyjski, a matką Dźiwa (skt Jīva) księżniczka (siostra króla) kuszańska. W IV wieku Serindia nie była jeszcze mahajanistyczna; panowała tu szkoła sarwastiwadinówRichard H. Robinson. Early Mādhyamika in India and China. Str. 71Z książki Xuanzanga Zapiski z podróży po krajach zachodnich za panowania dynastii Tang (大唐西域記, Dà Táng Xīyù Jì) wiadomo, że w Agni znajdowało się 10 klasztorów (sans vihāra) i 200 mnichów, w Kuczy – 100 klasztorów i 5000 mnichów, w Akszu – kilkadziesiąt klasztorów i 1000 mnichów. Była także spora ilość klasztorów żeńskich, słynnych z dyscypliny. Mnichami i mniszkami byli przeważnie członkowie serindiańskiej arystokracji i rodu królewskiego.
Gdy miał siedem lat oboje z matką wstąpili do zakonu buddyjskiego. Przez dwa lata studiował sutry agamy i Abhidharmikę. Gdy miał 9 lat Kumaradżiwa z matką przybyli do Kaszmiru, gdzie został uczniem mistrza Dharmy Bandhudatty. Studiował takie teksty jak Dīrghāgama, Madhyamāgama i Kudraka.