Temat listów został wybrany przez Huiyuana i dotyczył Abhidharmy oraz Amitābhy. Jednak znajduje się także w tej korespondencji dyskusja o madhjamice, której rozumienie sprawiało Huiyuanowi wyraźną trudność lub, być może, była to jego taktyka ożywiająca dyskusjęRichard H. Robinson. Early Mādhyamika in India and China. Str. 88
Z jego wypowiedzi na temat języka i prawdy, przyczyny i skutku oraz rzeczywistości wynika, iż prezentował poglądy madhjamików i jego wypowiedzi nie są odległe od poglądów Nagardżuny. Dlatego też jest uważany za pierwszego propagatora madhjamiki w Chinach. Świadczy też o tym to, iż przetłumaczył cztery traktaty podstawowe dla doktryny tej szkoły. W Chinach madhjamika nosiła nazwę Szkoły Trzech (chin. Sanlun) lub Czterech Traktatów, zależnie od tego, który zestaw uważano za podstawowy: Madhyamaka-kārikāInne tytuły: (Mūla)madhyamaka-śāstra lub (Prajñāmūla)madhyamaka-kārikā (409 r.) – Nagardżuna (T 1564, K 577) 409 r. w klasztorze Da Śata(ka)-śāstra (404 r.) – Arjadewa (T 1569, K 581) 404 r. w Chang’anie Dvādaśa-nikayā-śāstra (408 r.) – Nagardżuna (T 1568, K 579) w 408 lu 409 r. w klasztorze Da Mahāprajñā-pāramitā-śāstra (402 r.) – Nagardżuna (T 1509, K 549) 402 – 1 lutego 406 w Ogrodzie Xiaoyao