thumb|Blok pykretu wielokrotnie ostrzelany z broni ręcznej HMS Habbakuk – brytyjsko-kanadyjski projekt z okresu II wojny światowej zmierzający do wybudowania gigantycznego lotniskowca dla ochrony alianckich konwojów na środkowym Atlantyku. Zbudowany miał on być z tworzywa o nazwie pykret, będącego mieszaniną lodu (86%) i miazgi drzewnej (14%), cechującego się wytrzymałością zbliżoną do betonu. Przewidywana wyporność jednostki wynosić miała ok. 2,2 mln ton.
Pomysłodawcą tejże konstrukcji był Geoffrey Nathaniel Pyke, a jego projekt opracowywany został w roku 1943 w kanadyjskiej firmie Montreal Engineering Company. Grubość pykretowych burt, dna, a także pokładu lotniczego, wynosić miała ok. 12 metrów (40 stóp). System ciągłego chłodzenia tejże pykretowej masy zapewnić miał układ sprężarek i rurociągów, poprzez które rozprowadzane miało być powietrze o temp. ok. -30 °C. Dla zapewnienia odpowiedniej termoizolacji pykret miał być obłożony od strony zewnętrznej i wewnętrznej warstwą korka i drewna. Lotniskowiec napędzany miał być za pomocą 26 silników elektrycznych, umieszczonych po zewnętrznej stronie burt w specjalnych wodoszczelnych kapsułach (po 13 na każdej burcie). Każdy z tychże silników przekazywał swą moc na jedną z 26 śrub napędowych. Jednostka posiadać miała dwa olbrzymie hangary, w których pomieścić mogłoby się ok.