Przedłużenie nauki o jeden rok pozwoliło uczniom lepiej przygotować się do zawodu o dwu specjalnościach (marynarza-motorzysty), zgodnie z wymaganiami INCO oraz w większym wymiarze przyswoić wiedzę ogólną, niezbędną do uzyskania świadectwa dojrzałości. PŻM opłacała wydatki rzeczowe, a Kuratorium Oświaty i Wychowania ponosiło koszty płac nauczycieli. Liceum Morskie było szkołą mundurową. Każdy uczeń, nie tylko pochodzący spoza Szczecina, ale mieszkający na miejscu siedziby szkoły, miał obowiązek przebywania w internacie. Zakwaterowanie i umundurowanie było bezpłatne, a uczniowie niezamożni, ale osiągający pozytywne wyniki w nauce, otrzymywali stypendium. Każdy uczeń podlegał regulaminowi szkolno-okrętowemu. Ten półwojskowy charakter szkoły miał wpływ na decyzję Ministra Obrony Narodowej o skróceniu służby absolwentów szkoły w Marynarce Wojennej z 3 do 2 lat. Głównym organizatorem szkoły szczecińskiej był kpt. ż. w. Zbigniew Szymański – żeglarz, wychowawca oficerów Polskiej Marynarki Handlowej, organizator szkolnictwa morskiego w Szczecinie. Pierwszym dyrektorem i współorganizatorem Liceum Morskiego w Szczecinie został mianowany uczeń legendarnego Konstantego Maciejewicza – kpt.ż.w. Andrzej Huza.