arcybiskup Krety Giulio Roma (11 stycznia 1621) – kardynał prezbiter bez tytułu Cesare Gherardi (11 stycznia 1621) – kardynał prezbiter bez tytułu Desiderio Scaglia OP (11 stycznia 1621) – kardynał prezbiter bez tytułu Stefano Pignatelli (11 stycznia 1621) – kardynał prezbiter bez tytułu Andrea Baroni Peretti (5 czerwca 1596) – kardynał diakon S. Maria in Via Lata; protodiakon Świętego Kolegium Kardynałów Alessandro d’Este (3 marca 1599) – kardynał diakon S. Eustachio; gubernator Tivoli Carlo Emmanuele Pio (9 czerwca 1604) – kardynał diakon S. Nicola in Carcere Tulliano Luigi Capponi (24 listopada 1608) – kardynał diakon S. Angelo in Pescheria; komendatariusz opactwa terytorialnego S. Genesio w Brescello Carlo de’ Medici (2 grudnia 1615) – kardynał diakon S. Maria in Domnica Alessandro Orsini (2 grudnia 1615) – kardynał diakon S. Maria in Cosmedin
Oprócz Hiszpanów Zapata i Borja y Velasco wszyscy elektorzy byli Włochami, z tym, że kardynał Giovanni Bonsi był poddanym króla Francji. Trzydziestu dwóch z nich mianował Paweł V, czternastu Klemens VIII, czterech Sykstus V, a po jednym Grzegorz XIII (1572 – 1585) i Grzegorz XIV (1590 – 1591).
Nieobecni 17 kardynałów (6 Włochów, 3 Niemców, 5 Francuzów, 3 Hiszpanów):