W 1932 roku połączono pod wspólnym zarządem koleje grójecką, wilanowską i jabłonowską (o innym rozstawie szyn), jako Warszawskie Koleje DojazdoweBogdan Pokropiński: Parowóz Tyb6-3406 w: „Świat Kolei” nr 1/2012, s. 36.. Kolej Grójecka wraz z wchłoniętą do swojej struktury Koleją Wilanowską, w okresie międzywojennym stała się podstawowym środkiem komunikacji i transportu południowych okolic Warszawy, obejmujących rejony piaseczyński i grójecki. Dzięki niej tereny te zaczęły się dynamicznie rozwijać.
W 1935, dla usprawnienia ruchu w Warszawie, etapami usuwano tory kolejki z ulicy Puławskiej, skracając jej trasę od placu Unii Lubelskiej do al. Wilanowskiej.
II wojna światowa Rozwój kolei został przerwany we wrześniu 1939 roku przez wybuch II wojny światowej. Działania wojenne nie spowodowały większych szkód w infrastrukturze kolei. Stąd też po ich zakończeniu, w październiku 1939, przywrócono ruch pasażerski i towarowy. Przedsiębiorstwo zachowało status prywatnego i otrzymało tzw. Powiernika z ramienia Kolei Rzeszy. Skutkowało to wprowadzeniem zasad obowiązujących na kolejach niemieckich.