Szczyt opada w kierunku południowym kamienistymi stokami, a w kierunku północnym (do Doliny Staroleśnej) stromymi żlebami i grzędami z licznymi obrywami skalnymi.
Grań biegnąca od szczytu na zachód w kierunku Sławkowskiej Kopy i dalej do Sławkowskiej Przełęczy to Sławkowska Grań, zaś grań wschodnia, ciągnąca się przez Królewski Nos aż do Siodełka (Hrebienok), nazywana jest Sławkowskim Grzebieniem. Jego przedłużenie to Zbójnicki Grzebyk – zalesiony grzbiet kierujący się aż do Turnicy (1118 m).
Południowe żebro opada ze Sławkowskiego Szczytu na szeroką Sienną Przehybę, oddzielającą jego masyw od Siennej Kopy. Dużo bardziej skomplikowana jest budowa północnych stoków szczytu, opadających do Doliny Staroleśnej. Kolejno od zachodu znajdują się w nich: Jamiński Żleb z górnym piętrem, Jaminą, ograniczony od zachodu Warzęchowym Filarem i Jamińskim Filarem, Filar Grosza z Jamińskimi Wrótkami i Jamińską Kazalnicą, Żleb Grosza, Filar Sawickiego, w którym znajdują się: Sławkowskie Wrótka, Sławkowski Róg, Wyżni Sławkowski Przechód, Wyżnia Sławkowska Baszta, Pośredni Sławkowski Przechód, Pośrednia Sławkowska Baszta, Niżni Sławkowski Przechód, Niżnia Sławkowska Baszta, Żleb Veverki z Lodospadem Veverki, Filar Birkenmajera, w którym znajdują się: Wyżni Królewski Przechód, Wyżnia Królewska Baszta, Pośredni Królewski