Swoisty rytuał wymagał, by wino z wodą przygotowywano na biesiadę w 3 kraterach, a następnie uroczyście, przy dźwiękach aulosu, z pierwszego ulewano na cześć bogów olimpijskich, z drugiego jako ofiarę dla herosów, a z ostatniego odlewano na ofiarę dla Zeusa Sotera (Zbawcy) lub na intencję państwaLidia Winniczuk: Ludzie, zwyczaje i obyczaje starożytnej Grecji i Rzymu. Warszawa: PWN, 1983, s. 366.. Powiązanie z pewnymi rytualnymi scenami dionizyjskimi wskazywałoby, że jako naczynie na wino nierozcieńczone mógł też niekiedy służyć stamnosJohn Boardman: Athenian red figure vases. The classical period. London: Thames & Hudson, 1989, s. 239..
W trakcie biesiady sympozjarcha nadzorował również tempo picia oraz ogólną ilość wina spożywanego przez biesiadników. W znacznie późniejszej Uczcie mędrców Atenajosa zachował się opis zasad ilościowego dysponowania winem stosowany przez niejakiego Eubolosa: „Dla ludzi mądrych mieszam tylko trzy kratery: pierwszy dla zdrowia, drugi dla miłości i przyjemności, trzeci na sen; wypiwszy go, goście idą do domu. Czwarty nie do nas należy, tylko do pychy (hybris);