Drugi kanał wskazywał na zderzenie meteoroidu z jednym z drucików każdej grubości, odpowiednio 28 czerwca 1963 i 13 lipca 1963. Detektor mikrometeoroidów Detektor wykorzystywał czujnik piezoelektryczny do pomiaru pędu uderzających mikrometeoroidów. Detektor o łącznej powierzchni czułej 0,35 m² był zamontowany niedaleko anten. Czujnik posiadał trzy poziomy czułości. Dane z niego były korelowane z danymi z detektora ciśnieniowego. Do 1 lipca 1963 zarejestrował około 15 000 uderzeń mikrometeoroidów. Detektor mikrometeoroidów z siarczkiem kadmu Czujnik składał się z dwóch komórek z siarczkiem kadmu, o powierzchni efektywnej 48 cm². Każda z komórek była osłonięta warstwą polimeru oraz aluminiowanym mylarem, o grubości 6,4 mikrometra. Czujnik zamontowany był przy antenach satelity. Przy przebiciu osłonki przez meteoroid, przez powstały otwór wpadało światło, zmieniając rezystancję komórki proporcjonalnie do wielkości otworu. Z komórki A dane napływały przez 20 dni, a z komórki B przez 55 dni.
Przypisy
Bibliografia Jonathan's Space Home Page NSSDC Master Catalog Space 40
Linki zewnętrzne Znaczki i stemple z satelitami serii Explorer
Kategoria:1962 w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Loty kosmiczne w 1962 16