W październiku 1939 roku został wysiedlony z majątku Lenartowo i musiał osiedlić się w Generalnym Gubernatorstwie. Początkowo mieszkał we wsi Zuzanna koło Tłuszcza. Pod koniec 1940 roku podjął pracę w fabryce maszyn rolniczych „Plon” w Lublinie. W czerwcu 1941 roku przeniósł się do Warszawy, gdzie zamieszkał u brata Tadeusza, a następnie wynajął mieszkanie w Boernerowie. Pracował w Radzie Głównej Opiekuńczej, a później w Centralnym Urzędzie Rolniczym, gdzie pracował do wybuchu powstania warszawskiego.
W latach 1939–1945 działał w konspiracji, początkowo w Tajnej Armii Polskiej pod dowództwem majora Jana Włodarkiewicza i w ścisłym kierownictwie organizacji Znak. Od 1941 roku pracował w komórce pomocy społecznej Związku Walki Zbrojnej, a od 1942 roku w Departamencie Rolnictwa w Delegaturze Rządu na Kraj, gdzie został dyrektorem. Od 1943 roku opracowywał monografie gospodarcze regionu Gdańska i Olsztyna. Podczas powstania warszawskiego mieszkał w Szeligach i Piastowie. W grudniu 1944 roku wyjechał do Częstochowy, gdzie mieszkała jego córka, Danuta. W lutym 1945 roku przeniósł się do Poznania
Bezpośrednio po wojnie został pełnomocnikiem ministra rolnictwa dla akcji siewnej w poznańskiem i na ziemi lubuskiej.