thumb|Wyspa San Lazzaro degli Armeni na pocztówce z XIX wieku thumb|Dziedziniec klasztoru mechitarystów thumb|Wnętrze kościoła na wyspie thumb|Rzeźbiony krzyż (chaczkar) z ogrodu klasztornego
San Lazzaro degli Armeni (orm.: „Սուրբ Ղազար կղզի”) – wyspa Laguny Weneckiej, położona na południowy wschód od Wenecji i na zachód od Lido.
Historia Nazwa pochodzi od świętego Łazarza, patrona trędowatych, którzy byli wywożeni na wyspę od XII do XVI wieku.
Wyspa jest obecnie w posiadaniu (na zasadzie dzierżawy wieczystej) ormiańskokatolickiego zakonu mechitarystów, który otrzymał ją od Senatu Wenecji na miejsce osiedlenia po zniszczeniu przez Turków pierwszego domu macierzystego na Peloponezie. W tym czasie była ona niezamieszkana. Akt przekazania wyspy miał miejsce 8 września 1717. Początkowo na wyspie osiadło 17 mnichów na czele z opatem i założycielem zakonu Mechitarem. Mnisi odbudowali znajdujący się na wyspie kościół, postawili klasztor, stworzyli bibliotekę i muzeum. W 1729 na wyspie otwarta została drukarnia, która wydawała dzieła pisarzy ormiańskich lub przekłady pisarzy obcojęzycznych. W niedługim czasie klasztor na wyspie stał się jednym z ważniejszych w świecie ośrodków kultury ormiańskiej.