Od stycznia 1935 był wiceprezesem Koła Przyjaciół Związku Strzeleckiego przy Zarządzie ZS we Lwowie (stowarzyszenia wspierającego Związek Strzelecki, wiceprezesem KPZS Zenon Wachlowski, a innym członkiem został Kazimierz Szpaczyński).
W czerwcu 1937 odszedł z Polskiego Radia Wilno i powrócił do Polskiego Radia Lwów na stanowisko dyrektora.
11 listopada 1937 za zasługi na polu pracy zawodowej został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi..
Podczas II wojny światowej w trakcie okupacji niemieckiej w 1942 zawarł związek małżeński z Celiną Nahlik, spikerkę lwowskiego radia (1897–1970). Pracował w Polskim Komitecie Opiekuńczym, współpracując z ks. Michałem Rękasem przy niesieniu pomocy mieszkańcom Małopolski Wschodniej, którzy schronili się we Lwowie przed atakami nacjonalistów ukraińskich z OUN-UPA. W mieszkaniu Celiny przy ul. Zyblikiewicza 18 organizowano spotkania stanowiące konspiracyjną kontynuację działalności lwowskiego radia. Oboje organizowali też koncerty w prywatnych domach we Lwowie. W ramach wysiedlania Polaków ze Lwowa trafili w 1945 do Katowic, a następnie do Warszawy.
W latach 1946–1948 zasiadał w Miejskiej Radzie Narodowej we Wrocławiu z ramienia SDAnna Ziemba, Powstanie i działalność Miejskiej Rady Narodowej we Wrocławiu w latach 1945–1950, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1972, s.