Terapię tę nazywa się metodą zachowań werbalnych i kładzie się w niej nacisk na pragmatykę języka, aby był on jak najbardziej funkcjonalny dla tych osób.
Przedstawiciele behawioryzmu Iwan Pawłow – warunkowanie reaktywne Edward Thorndike – warunkowanie instrumentalne Burrhus Skinner – warunkowanie sprawcze John Watson – warunkowanie reaktywne Clark Hull – teoria integrująca warunkowanie reaktywne i warunkowanie instrumentalne.
Inne znaczenia Pojęcie behawioryzmu funkcjonuje również w informatyce, gdzie termin behawioryzm obiektu oznacza opis zachowania się obiektu (zbiór jego funkcji), a także w teorii literatury, gdzie oznacza odrzucenie introspekcji i przedstawianie tylko zachowań i dialogów bohaterów.
Zobacz też warunkowanie instrumentalne warunkowanie klasyczne behawioryzm poznawczy behawioryzm metodologiczny