Bitwa pod Rich Mountain – starcie zbrojne, które miało miejsce 11 lipca 1861 roku pomiędzy oddziałami Unii i Konfederacji w trakcie wojny secesyjnej. Zakończyła się zwycięstwem sił federalnych. Podczas odwrotu konfederatów, 13 lipca poległ jeden z ich dowódców, generał-brygadier Robert Garnett, a dzięki odniesionemu w bitwie zwycięstwu generał Unii George McClellan został wkrótce wezwany do Waszyngtonu i mianowany dowódcą Armii Potomaku.
Podłoże W czerwcu 1861 roku gen-maj. George McClellan objął dowodzenie 20-tysięcznymi siłami Armii Unii w zachodniej Wirginii. 5 tysięcy stało na straży linii kolejowej B&O do Waszyngtonu, 2 500 ludzi płka Jacoba Coxa wysłał McClellan w górę rzeki Kanawha w stronę RichmondMcPherson, s.300..
27 czerwca wyruszył na czele pozostałych wojsk z Clarksburga na południe przeciw niewielkiemu konfederackiemu zgrupowaniu ppłka Johna Pegrama (1 300 ludzi, 4 działa) i 9 lipca dotarł do podnóża wzgórza Rich Mountain, na którego grzbiecie Pegram się okopał. Tymczasem gen-bryg. Thomas Morris wymaszerował z Philippi by uderzyć na zgrupowanie gen-bryg. Roberta Garnetta (4000 ludzi, 4 działa) okopane na wzgórzu Laurel Hill. W nocy z 10 na 11 lipca gen-bryg.