Ratusz w Sandomierzu – budynek wzniesiony w 1349 r. – wkrótce po najeździe Litwinów. Pierwotnie gotycki, był budowlą na planie kwadratu zwieńczoną wysoką, ośmioboczną wieżą. Część południowa, najstarsza (na niej zegar słoneczny) pochodzi z tego okresu. W XVI w. został rozbudowany na rzucie wydłużonego prostokąta, a następnie zwieńczony attyką trójstrefową, której autorstwo przypisywane jest Janowi Marii Padovano.
Ceglany, częściowo z kamiennym detalem. Dwukondygnacyjny, wnętrza 3-dzielne na obu kondygnacjach. Attyka z szerokim fryzem arkadkowym, ponad którym ciąg kolistych otworów na przemian z konsolkami podtrzymującymi gzyms, a ponad gzymsem sterczynowo-wolutowy grzebień z kamiennymi maskami na narożach, przedstawiającymi cztery stany. Przy elewacji zachodniej tynkowana Wieża, dobudowana w 2 ćwierci XVII wieku, do wysokości korpusu ratusza czworoboczna, wyżej ośmioboczna. Na wieży hełm z czasów remontu ratusza w 1873 r.
Na ścianie południowej ratusza znajduje się zegar słoneczny wykonany w technice sgraffito przez Tadeusza Przypkowskiego (1958), byłego właściciela muzeum zegarów w Jędrzejowie. Od strony wschodniej przed ratuszem znajduje się figura Matki Boskiej Niepokalanej z 1776 r., ustawiona na pamiątkę misji świętej w 1770 r.