Gdy w kwietniu 1865 r. osiedlił się wraz z sześćdziesięcioma innymi rodzinami Brulé koło Fortu Laramie, deklarując chęć życia w pokoju, został aresztowany i zesłany z grupą wojowników do Fortu Kearny. Po ataku Siuksów na konwój uciekł i schronił się w krainie rzeki Powder, a do Fortu Laramie powrócił dopiero wiosną 1866 r., po otrzymaniu od Amerykanów zaproszenia na naradę. Uważany już wówczas za głównego wodza Brulé, podpisał traktat w Fort Laramie z 27 czerwca 1866 r. i udał się na coroczne polowanie na bizony. Dwa lata później zawarł w imieniu Brulé kolejny traktat w Fort Laramie, prawdopodobnie nieświadom wpisanych do niego niekorzystnych dla Indian warunków (w tym utraty terenów na Republican i Platte).
Przesiedlenie Brulé do niegościnnej Agencji Whetstone nad rzeką Missouri pogłębiło ich biedę i niezadowolenie. Spory zwolenników i przeciwników współpracy z białymi oraz rywalizacja między wodzami doprowadziły do tego, że 29 października 1869 zastrzelił grożącego mu bronią pijanego wodza Wielkie Usta (lak. Eh-ton-kah, ang. Big Mouth). Kolejnej wiosny wraz z Czerwoną Chmurą (lak. Makhpiya-luta, ang. Red Cloud) udał się z wizytą do Waszyngtonu, gdzie uzyskał zgodę na przeniesienie swojej grupy do nowej agencji w górnym biegu White River. Tam w styczniu 1872 r.