Z publikacji powojennych Haliny Turskiej z dziedziny komparatystyki słowiańskiej i indoeuropejskiej można wymienić m.in. Pewien wypadek rekonstrukcji cechy formalnej w dialektach białoruskich i O braku rodzaju nijakiego w językach wschodniobałtyckich (obie prace w „Sprawozdaniach Towarzystwa Naukowego w Toruniu", 1947-1948). Język Mickiewicza, któremu poświęciła m.in. wykłady monograficzne w Toruniu w roku akademickim 1957/1958 i kilka lat później na Uniwersytecie Warszawskim, był tematem takich prac, jak Prowincjonalizmy językowe w „Panu Tadeuszu” (Wybór pism, 1984), Język opisów przyrody w „Panu Tadeuszu” wobec tradycji polskiego klasycyzmu (O języku Adama Mickiewicza. Studia, 1959), Z zagadnień języka Mickiewicza. Rymy typu „osie: stało się” („Pamiętnik Literacki”, 1952). Wśród niezrealizowanych zamierzeń Turskiej pozostała natomiast monografia języka Pana Tadeusza.
Zajmowała się także innymi zagadnieniami językowymi. Ogłosiła m.in. Dialekt ziemi chełmińskiej i jego ekspansja na dialekty sąsiednie (Konferencja Pomorska.