laska Eskulapa, kielich Higiei).
W Mezopotamii, podobnie jak w innych starożytnych cywilizacjach, leczeniem zajmowali się głównie kapłani w licznych świątyniach. Wyróżnia się trzy grupy kapłanów-uzdrowicieli. Uważa się, że wszyscy przygotowywali się do wykonywania swoich zadań w tych samych przyświątynnych szkołach, po czym składali przysięgę służbową i „przysięgę na wierność” (prawdopodobnie królowi). Zajmowali się: thumb|240px|Replika modelu wątroby z Piacenza baru (kapłan-wróżbita) – przewidywaniem przyszłości i wróżeniem (prorokowanie, prognozowanie), m.in. rokowaniem co do możliwości wyleczenia pacjenta ashipu (āšipu, mašmašu, kapłan-egzorcysta) – wywoływaniem oraz wypędzaniem duchów i demonów poprzez zaklęcia i czynności rytualne, (magia babilońska) asu (asû, „ten, który zna wodę”) – leczeniem ludzi poprzez podawanie leków, zabiegi chirurgiczne i in. („praktyczni uzdrowiciele” dodatkowo korzystali z magii)
Leczenie i zapobieganie