thumb|Portret kawalera Orderu Konstantyna (ok. 1740) Fra Galgario, właśc. Giuseppe Ghislandi (ur. 4 marca 1655 w Bergamo, zm. w grudniu 1743 tamże) – włoski malarz okresu późnego baroku, najwybitniejszy portrecista włoski XVIII w.
Był synem malarza. Uczył się w pracowniach Giacomo Cotta i Bartolomea Bianchiniego w rodzinnym mieście, potem u portrecisty Sebastiana Bombellego (1635-1719) w Wenecji. W 1702 wstąpił do zakonu minimitów, przyjmując imię Vittore. Resztę życia spędził w klasztorze Galgario w Bergamo (stąd jego pseudonim artystyczny). Dopiero w wieku 40 lat poświęcił się sztuce portretowej. W 1717 został członkiem Accademia Clementina w Mediolanie. W swojej twórczości łączył koloryzm szkoły weneckiej okresu późnego baroku z realizmem stylu Giovanniego Battisty Moroniego. Jego portrety cechuje bogactwo kolorystyki, pogłębiona charakterystyka psychologiczna postaci oraz duża sprawność kompozycyjna.
Dzieła Autoportret - 1632, 73 x 58 cm, Accademia Carrara, Bergamo Autoportret - Musée des Beaux-Arts de Pau, Pau Portret chłopca - 1730-40, 67 x 52 cm, Ermitaż, Sankt Petersburg Portret hrabiny Colleoni - ok.